Ik ben weer terug Down Under! Als eerste wil ik iedereen het beste wensen voor het komende jaar. Mag God je zegenen en mag Hij zichzelf meer aan je openbaren in 2012!

Ik ben dus weer terug in Brisbane. Het is goed om terug te zijn. Ik ben hier aangekomen op 2 januari, het voelde echt als thuiskomen. Het is nu de derde keer dat ik hier terugkwam en het was nu weer totaal anders dan vorig jaar. Vorig jaar kwam ik terug te midden van de overstromingen in Queensland en daardoor voelde het als een nieuwe start. Deze keer was het een veel rustigere terugkomst en kon ik rustig weer contact opbouwen met mensen en vrienden op de basis en verdergaan met waar ik gebleven was toen ik wegging.

De afgelopen twee weken ben ik betrokken geweest bij de training van de nieuwe staff hier op de basis; Ik heb de TAA begeleid. Precies een jaar geleden kreeg ik deze training zelf. TAA staat voor Training en Beoordeling. Het doel van de training is om de nieuwe staff voor te bereiden op het trainen en beoordelen van de nieuwe DTS studenten die ze zullen gaan begeleiden.  Het was geweldig om ze te helpen met deze training, om ze te doordrenken en ze beter te leren kennen. Er zijn 14 deelnemers die meedoen aan deze training, en vier van hen zijn studenten die ik vorig jaar begeleid heb ik de DTS. Het is gaaf om nu ook deel te hebben in hun voorbereiden stappen in leiderschap en ik ben benieuwd naar hoe ze zullen voorgaan tijdens het begeleiden van de DTS.

De komende drie weken begint de BLS (Bijbel Leiderschaps School). Deze weken zullen gevuld zijn met lessen en voorbereiding voor de staff die de DTS’en gaan leiden in februari. Ik zie er naar uit om dit weer allemaal op te pakken en me klaar te gaan maken om een DTS te gaan staffen. Ik hoop dat ik hierin kan toepassen wat ik afgelopen jaar geleerd heb, zowel de ervaringen van de DTS die ik vorig jaar geleid heb als alles wat ik geleerd heb op de Pioneering en Leiderschaps School in Noorwegen. Ik hoop dit ook door te kunnen geven aan de leiding van de basis hier, vooral aan degenen met wie ik zal samenwerken in het begeleiden van de Sport DTS.

Na deze 3 weken zal de DTS gaan beginnen. Voor de Sport DTS hebben we momenteel een groot team van leiding: we hebben 9 mensen, 6 jongens en 3 meiden. Er zijn ongeveer 12 studenten in deze DTS (5 jongens en 7 meiden). De DTS begint op 15 februari en 12 studenten is een mooi aantal voor een sport DTS, maar we bidden wel voor meer studenten. Niet omdat het om de grote getallen gaat, maar vooral omdat we er de staf-capaciteit voor hebben. Wil jij ook meebidden voor meer studenten die zich aanmelden?

Een korte samenvatting van mij activiteiten:

  • 2 januari:                            Aangekomen in Brisbane, Australië
  • 8 januari-20 januari:        Begeleiden van TAA
  • 22 januari-10 februari:    BLS aftrap
  • 15 februari:                         Begin begeleiden van Sport DTS

 

Momenteel zit ik in de laatste weken, de laatste dagen van de schoolperiode hier. Bedankt voor jullie gebed de laatste tijd. Zoals altijd zijn de laatste weken moeilijk, als je weet dat het bijna voorbij is. Vorige week hadden we lessen over cross-culturele zending; dit was echt een goede week. We hebben een grote diversiteit aan culturen en gebruiken/gewoontes en reflecteren daarin allemaal een ander deel van wie God is. Een van de dingen die ik me afgelopen week realiseerde was dat we vaak denken dat onze eigen manier altijd de beste manier is. Maar in een andere cultuur kan dit juist een verschrikkelijke oplossing zijn. Dit kwam bijvoorbeeld naar voren toen we de groep opdeelde in kleinere groepjes, verdeeld over verschillende culturen die hier aanwezig zijn. We kregen allemaal hetzelfde probleem voorgelegd maar kwamen allemaal tot verschillende oplossingen. Conclusie: Er is niet één goede manier maar er zijn heleboel goede wegen! Een goed artikel over dit onderwerp is: Do Missions Destroy Culture?
-
De school nadert zijn einde en er zijn nu nog maar een paar dagen over. Ik heb drie geweldige maanden gehad hier, het is echt een zegen geweest. Het voelt alsof ik in een broeikas heb geleefd; goede condities en ruimte om te groeien. Zowel groei in mijn karakter als in mijn relatie met God. Daarnaast heb ik geleerd van nieuwe relaties en contacten en heb ik vooral gereedschappen gekregen voor de rest van mijn leven, in mijn bediening, in leiderschap en in pionieren. Ik weet dat ik de principes die ik hier geleerd heb ook in andere stukken van mijn leven kan toepassen.
-
De school was ook een goede plek om mijn visie voor de toekomst te ontwikkelen. Wat wil ik bereiken in mijn leven? Dit is een proces geweest van het ontwikkelen van een visie en ik weet dat ik de komende jaren aan deze visie zal blijven werken. Maar ik heb een soort vuurtoren die me helpt om op de goede weg te blijven met waar God me heen leidt. Mijn passie is om te zien dat de kerk in landen als Nederland en in heel Europa weer gaat bloeien. Ik zie er naar uit dat kerken samen gaan werken en gaan groeien, maar vooral  het ontstaan van nieuwe kerken. Ik zou het echt mooi vinden als er kerk-oprichtings teams zouden ontstaan die uitgaan om nieuwe kerken op te richten en zo een netwerk vormen.  Daarnaast verlang ik ernaar dat landen weer gebouwd gaan worden op Bijbelse principes. Het investeren in onze studenten vind ik belangrijk omdat zij de toekomst zijn en in elk deel van de maatschappij terecht zullen komen.
-
Maargoed, het einde van de school nadert en een nieuwe fase is alweer op komst. Vandaag (13 december) hebben we een paar uur genomen om te bespreken waar iedereen tegenop ziet in de komende tijd. Angst kan iedereen terughouden van Gods plan met deze persoon, van ingaan in het beloofde land. Toen de Israëlieten het beloofde land in wilde gaan werden ze gestuit door de angst voor de reuzen die de verkenners hadden gezien. Ze hadden geen vertrouwen in God. Ze begrepen niet wat het betekende dat God bij hun en voor hun was. Dit verhinderde hun om de Jordaan over te steken en het beloofde land binnen te trekken. Op deze manier kijk ik naar de toekomst. Ik weet wat mijn beloofde land inhoudt en er zullen reuzen zijn die ik moet neerhalen. Dit kan ik niet op eigen kracht, dus dat is beangstigend, maar ik mag weten dat God met me is en vóór me is! Niets kan met scheiden van Zijn liefde. Met dit gegeven in mijn achterhoofd kijk ik vol hoop en vreugde naar de toekomst.
-
Aanstaande donderdag, 15 december, zal ik terugvliegen naar Nederland en zal ik een paar weken thuis zijn. Ik kijk er naar uit om weer thuis te komen en familie en vrienden te zien, terug te kijken of de afgelopen drie maanden, nog eens na te denken over de lessen en om mensen weer te zien en gewoon wat uit te rusten. De afgelopen drie maanden zijn goed geweest, maar ook intensief, dus ik denk dat een paar weken thuis zijn me goed zullen doen.
-
Blijf alsjeblieft voor me bidden, voor de weken dat ik thuis ben. Bid voor goede contacten met mensen en een goede reflectie op de afgelopen periode. Bid ook voor wijsheid in het maken van nieuwe belangrijke beslissingen voor de toekomst.

Empty Classroom...

Er zijn alweer drie weken voorbij sinds mijn reis door Europa. Het zijn drie goede weken op de basis geweest, gevuld met lessen en opdrachten. God heeft deze afgelopen drie weken krachtig gewerkt in mijn leven.
Nu het einde van deze cursus nadert begin ik te zien wat Gods hart voor mij is, wat betreft deze school. Het komt er uiteindelijk op neer dat ik moet inzien dat Hij God is en ik niet. Vaak denk ik dat ik in mijn eentje de wereld kan veroveren, maar dat is niet zo. Voordat ik terugging naar Australië kreeg ik een Bijbelvers van mijn vader en dit Bijbelvers heb ik omsloten met mijn hart:
Spreuken 3:5-6
Vertrouw op de HEER met heel je hart,
steun niet op eigen inzicht.
Denk aan hem bij alles wat je doet,
dan baant hij voor jou de weg.
Ik kan dus niet vertrouwen op mijn eigen inzicht, maar ik kán vertrouwen op God. Voor en tijdens de periode dat ik deze school gevolgd heb, heeft Hij het me steeds weer gezegd: vertrouw Mij! En nu begint het eindelijk ook echt een plaats in mijn leven te krijgen, door mijn strijd om Hem steeds meer te gaan vertrouwen. Ik krijg steeds meer inzicht in wat het echt betekent om niet in mijn eigen kracht te lopen, maar toe te staan dat Hij mijn kracht is en te erkennen dat ik zwak ben en soms inzicht mis. Hierdoor wordt ik steeds meer uitgedaagd om meer tijd met Hem door te brengen.
-
Een van de sprekers van afgelopen weken (Gunter Krallmann) heeft het gehad over Jezus’ Leiderschapsstijl. Gunter sprak over een aantal goede principes, waarvan één ding mij erg aansprak over wat God in mijn leven doet, omdat Hij dit op dit moment aan het doen is. Dit is de vraag: Is God een stuk van jouw taart, of is hij het midden van jouw taart? Als we het druk hebben is het erg makkelijk om onze stille tijd in te korten. Wat zijn mijn prioriteiten? God wil geen stuk van de taart zijn, hij wil het middelpunt zijn van alles wat ik doe. Andere dingen die opvielen in deze lessen waren het ontwikkelen van integriteit en de vraag: Ben je een dienende leider of een bediende die leidt?
-
Een van de andere sprekers was Sigmund Evensen, die gesproken heeft over het leren van talen en incarnatie. Hij is de leider van Wycliffe in Noorwegen, een man met veel ervaring en veel enthousiasme! Hij heeft ons verteld hoe belangrijk talen zijn voor God en daarom ook voor ons. Incarnatie houdt in dat je je opstelt zoals Jezus op de wereld kwam: als een kind en als een dienaar. Het concept van “zijn als een kind” raakte me en gaf me vertrouwen om uit te gaan zonder angst voor fouten die ik kan maken, zonder druk en vol plezier en vrijheid, het leven ontdekken samen met God. Hoe meer ik mijn identiteit in Hem vind, hoe meer ik me zeker van mezelf begin te voelen.
-
Wat ik ook nog wil noemen zijn de lessen die we van Hermund Haland hebben gehad over het beïnvloeden van maatschappelijke kringen waarin je je bevindt. Hermund heeft gesproken over het evangelie van het Kruis en het evangelie van het Koninkrijk. We zijn geroepen om gered te worden, maar ook om Zijn koninkrijk op te bouwen door de verschillende sociale kringen waarin we ons als Christenen bevinden te beïnvloeden. Ik ben hier erg enthousiast over en wil er graag verder in duiken, het “OT Template” van Linda L. Cope staat op mijn lijstje! Hoe kunnen we onze maatschappij bouwen op de principes van Gods koninkrijk?
-
En nu? Nog maar 2,5 week te gaan! Ik zal 15 December thuis komen en waarschijnlijk 26 december vertrekken naar Australië. Ik begin me langzaam te oriënteren op naar huis gaan en ik richt me ook weer op het klaarmaken voor de komende periode in Australië, waar ik de volgende Sport DTS ga leiden in Brisbane. Bid alsjeblieft voor ons, dat we deze school succesvol en vol kracht kunnen afronden en dat we allemaal klaar zijn voor de komende periode. Maar bid ook dat we niets missen van de laatste dingen die God ons wil tonen en in ons wil doen.
-