Alexander Blom

DTS begint!

Alexander Blom — Thu, 09 Feb 2012 06:45:26 +0000

De intakeperiode van de BLS is nu afgelopen en de laatste voorbereidingen voor de DTS zijn in volle gang. De DTS gaat van start op woensdag 15 februari. Ik heb er zin in en ik denk dat het een boeiende en uitdagende tijd gaat worden.

Afgelopen 3 weken was dus de intakeperiode van de BLS en dit is een goede tijd geweest. Ik had lessen over diverse leiderschapsonderwerpen en ik moest een aantal activiteiten leiden, zoals voorgaan, aanbidding en groepsgesprekken ter voorbereiding van de DTS. Door deze dingen te doen, en door mijn eigen tijd met Hem heeft God mij deze 3 weken voorbereid op de komende tijd.

De DTS van de komende 6 maanden gaat anders zijn dan de vorige DTS die ik begeleid heb. Deze keer weet ik wat gaat komen, wat er van me verwacht wordt en wat voor uitdagingen ik onderweg tegen ga komen. Ik ben sindsdien gegroeid in kennis en begrip; Ik ben benieuwd naar het uitleven hiervan en hoe dit meer een deel van mijn hartsverlangen kan zijn.

Maar de DTS draait natuurlijk niet om mij of de andere leidinggevenden. We zijn vooral enthousiast voor de 9-12 studenten die komen om de DTS te doen en het voelt als een privilege om deel te zijn van hun reis met God de komende 6 maanden. We gaan bouwen op Het fundament, Jezus, in hun leven. Mijn gebed is dat we gouden tempels gaan bouwen samen met de Heilige Geest.

Je kunt meebidden voor de studenten, dat dit geen “normale” school wordt, maar dat de studenten echt de liefde van Jezus zullen proeven en krachtige ontmoetingen met Hem zullen hebben.

Aan het leren om guitar te spelen... geweldig!

Down Under: Een oude start met nieuwe mogelijkheden

Alexander Blom — Sat, 21 Jan 2012 23:12:09 +0000

Ik ben weer terug Down Under! Als eerste wil ik iedereen het beste wensen voor het komende jaar. Mag God je zegenen en mag Hij zichzelf meer aan je openbaren in 2012!

Ik ben dus weer terug in Brisbane. Het is goed om terug te zijn. Ik ben hier aangekomen op 2 januari, het voelde echt als thuiskomen. Het is nu de derde keer dat ik hier terugkwam en het was nu weer totaal anders dan vorig jaar. Vorig jaar kwam ik terug te midden van de overstromingen in Queensland en daardoor voelde het als een nieuwe start. Deze keer was het een veel rustigere terugkomst en kon ik rustig weer contact opbouwen met mensen en vrienden op de basis en verdergaan met waar ik gebleven was toen ik wegging.

De afgelopen twee weken ben ik betrokken geweest bij de training van de nieuwe staff hier op de basis; Ik heb de TAA begeleid. Precies een jaar geleden kreeg ik deze training zelf. TAA staat voor Training en Beoordeling. Het doel van de training is om de nieuwe staff voor te bereiden op het trainen en beoordelen van de nieuwe DTS studenten die ze zullen gaan begeleiden. Het was geweldig om ze te helpen met deze training, om ze te doordrenken en ze beter te leren kennen. Er zijn 14 deelnemers die meedoen aan deze training, en vier van hen zijn studenten die ik vorig jaar begeleid heb ik de DTS. Het is gaaf om nu ook deel te hebben in hun voorbereiden stappen in leiderschap en ik ben benieuwd naar hoe ze zullen voorgaan tijdens het begeleiden van de DTS.

De komende drie weken begint de BLS (Bijbel Leiderschaps School). Deze weken zullen gevuld zijn met lessen en voorbereiding voor de staff die de DTS’en gaan leiden in februari. Ik zie er naar uit om dit weer allemaal op te pakken en me klaar te gaan maken om een DTS te gaan staffen. Ik hoop dat ik hierin kan toepassen wat ik afgelopen jaar geleerd heb, zowel de ervaringen van de DTS die ik vorig jaar geleid heb als alles wat ik geleerd heb op de Pioneering en Leiderschaps School in Noorwegen. Ik hoop dit ook door te kunnen geven aan de leiding van de basis hier, vooral aan degenen met wie ik zal samenwerken in het begeleiden van de Sport DTS.

Na deze 3 weken zal de DTS gaan beginnen. Voor de Sport DTS hebben we momenteel een groot team van leiding: we hebben 9 mensen, 6 jongens en 3 meiden. Er zijn ongeveer 12 studenten in deze DTS (5 jongens en 7 meiden). De DTS begint op 15 februari en 12 studenten is een mooi aantal voor een sport DTS, maar we bidden wel voor meer studenten. Niet omdat het om de grote getallen gaat, maar vooral omdat we er de staf-capaciteit voor hebben. Wil jij ook meebidden voor meer studenten die zich aanmelden?

Een korte samenvatting van mij activiteiten:

2 januari: Aangekomen in Brisbane, Australië
8 januari-20 januari: Begeleiden van TAA
22 januari-10 februari: BLS aftrap
15 februari: Begin begeleiden van Sport DTS

De school is afgelopen: brengt de toekomst hoop of angst?

Alexander Blom — Wed, 14 Dec 2011 13:57:37 +0000

Momenteel zit ik in de laatste weken, de laatste dagen van de schoolperiode hier. Bedankt voor jullie gebed de laatste tijd. Zoals altijd zijn de laatste weken moeilijk, als je weet dat het bijna voorbij is. Vorige week hadden we lessen over cross-culturele zending; dit was echt een goede week. We hebben een grote diversiteit aan culturen en gebruiken/gewoontes en reflecteren daarin allemaal een ander deel van wie God is. Een van de dingen die ik me afgelopen week realiseerde was dat we vaak denken dat onze eigen manier altijd de beste manier is. Maar in een andere cultuur kan dit juist een verschrikkelijke oplossing zijn. Dit kwam bijvoorbeeld naar voren toen we de groep opdeelde in kleinere groepjes, verdeeld over verschillende culturen die hier aanwezig zijn. We kregen allemaal hetzelfde probleem voorgelegd maar kwamen allemaal tot verschillende oplossingen. Conclusie: Er is niet één goede manier maar er zijn heleboel goede wegen! Een goed artikel over dit onderwerp is: Do Missions Destroy Culture?

De school nadert zijn einde en er zijn nu nog maar een paar dagen over. Ik heb drie geweldige maanden gehad hier, het is echt een zegen geweest. Het voelt alsof ik in een broeikas heb geleefd; goede condities en ruimte om te groeien. Zowel groei in mijn karakter als in mijn relatie met God. Daarnaast heb ik geleerd van nieuwe relaties en contacten en heb ik vooral gereedschappen gekregen voor de rest van mijn leven, in mijn bediening, in leiderschap en in pionieren. Ik weet dat ik de principes die ik hier geleerd heb ook in andere stukken van mijn leven kan toepassen.

De school was ook een goede plek om mijn visie voor de toekomst te ontwikkelen. Wat wil ik bereiken in mijn leven? Dit is een proces geweest van het ontwikkelen van een visie en ik weet dat ik de komende jaren aan deze visie zal blijven werken. Maar ik heb een soort vuurtoren die me helpt om op de goede weg te blijven met waar God me heen leidt. Mijn passie is om te zien dat de kerk in landen als Nederland en in heel Europa weer gaat bloeien. Ik zie er naar uit dat kerken samen gaan werken en gaan groeien, maar vooral het ontstaan van nieuwe kerken. Ik zou het echt mooi vinden als er kerk-oprichtings teams zouden ontstaan die uitgaan om nieuwe kerken op te richten en zo een netwerk vormen. Daarnaast verlang ik ernaar dat landen weer gebouwd gaan worden op Bijbelse principes. Het investeren in onze studenten vind ik belangrijk omdat zij de toekomst zijn en in elk deel van de maatschappij terecht zullen komen.

Maargoed, het einde van de school nadert en een nieuwe fase is alweer op komst. Vandaag (13 december) hebben we een paar uur genomen om te bespreken waar iedereen tegenop ziet in de komende tijd. Angst kan iedereen terughouden van Gods plan met deze persoon, van ingaan in het beloofde land. Toen de Israëlieten het beloofde land in wilde gaan werden ze gestuit door de angst voor de reuzen die de verkenners hadden gezien. Ze hadden geen vertrouwen in God. Ze begrepen niet wat het betekende dat God bij hun en voor hun was. Dit verhinderde hun om de Jordaan over te steken en het beloofde land binnen te trekken. Op deze manier kijk ik naar de toekomst. Ik weet wat mijn beloofde land inhoudt en er zullen reuzen zijn die ik moet neerhalen. Dit kan ik niet op eigen kracht, dus dat is beangstigend, maar ik mag weten dat God met me is en vóór me is! Niets kan met scheiden van Zijn liefde. Met dit gegeven in mijn achterhoofd kijk ik vol hoop en vreugde naar de toekomst.

Aanstaande donderdag, 15 december, zal ik terugvliegen naar Nederland en zal ik een paar weken thuis zijn. Ik kijk er naar uit om weer thuis te komen en familie en vrienden te zien, terug te kijken of de afgelopen drie maanden, nog eens na te denken over de lessen en om mensen weer te zien en gewoon wat uit te rusten. De afgelopen drie maanden zijn goed geweest, maar ook intensief, dus ik denk dat een paar weken thuis zijn me goed zullen doen.

Blijf alsjeblieft voor me bidden, voor de weken dat ik thuis ben. Bid voor goede contacten met mensen en een goede reflectie op de afgelopen periode. Bid ook voor wijsheid in het maken van nieuwe belangrijke beslissingen voor de toekomst.

Empty Classroom...

De rode draad door deze schoolperiode: vertrouw Mij

Alexander Blom — Tue, 29 Nov 2011 16:45:42 +0000

Er zijn alweer drie weken voorbij sinds mijn reis door Europa. Het zijn drie goede weken op de basis geweest, gevuld met lessen en opdrachten. God heeft deze afgelopen drie weken krachtig gewerkt in mijn leven.

Nu het einde van deze cursus nadert begin ik te zien wat Gods hart voor mij is, wat betreft deze school. Het komt er uiteindelijk op neer dat ik moet inzien dat Hij God is en ik niet. Vaak denk ik dat ik in mijn eentje de wereld kan veroveren, maar dat is niet zo. Voordat ik terugging naar Australië kreeg ik een Bijbelvers van mijn vader en dit Bijbelvers heb ik omsloten met mijn hart:

Spreuken 3:5-6

Vertrouw op de HEER met heel je hart,

steun niet op eigen inzicht.

Denk aan hem bij alles wat je doet,

dan baant hij voor jou de weg.

Ik kan dus niet vertrouwen op mijn eigen inzicht, maar ik kán vertrouwen op God. Voor en tijdens de periode dat ik deze school gevolgd heb, heeft Hij het me steeds weer gezegd: vertrouw Mij! En nu begint het eindelijk ook echt een plaats in mijn leven te krijgen, door mijn strijd om Hem steeds meer te gaan vertrouwen. Ik krijg steeds meer inzicht in wat het echt betekent om niet in mijn eigen kracht te lopen, maar toe te staan dat Hij mijn kracht is en te erkennen dat ik zwak ben en soms inzicht mis. Hierdoor wordt ik steeds meer uitgedaagd om meer tijd met Hem door te brengen.

Een van de sprekers van afgelopen weken (Gunter Krallmann) heeft het gehad over Jezus’ Leiderschapsstijl. Gunter sprak over een aantal goede principes, waarvan één ding mij erg aansprak over wat God in mijn leven doet, omdat Hij dit op dit moment aan het doen is. Dit is de vraag: Is God een stuk van jouw taart, of is hij het midden van jouw taart? Als we het druk hebben is het erg makkelijk om onze stille tijd in te korten. Wat zijn mijn prioriteiten? God wil geen stuk van de taart zijn, hij wil het middelpunt zijn van alles wat ik doe. Andere dingen die opvielen in deze lessen waren het ontwikkelen van integriteit en de vraag: Ben je een dienende leider of een bediende die leidt?

Een van de andere sprekers was Sigmund Evensen, die gesproken heeft over het leren van talen en incarnatie. Hij is de leider van Wycliffe in Noorwegen, een man met veel ervaring en veel enthousiasme! Hij heeft ons verteld hoe belangrijk talen zijn voor God en daarom ook voor ons. Incarnatie houdt in dat je je opstelt zoals Jezus op de wereld kwam: als een kind en als een dienaar. Het concept van “zijn als een kind” raakte me en gaf me vertrouwen om uit te gaan zonder angst voor fouten die ik kan maken, zonder druk en vol plezier en vrijheid, het leven ontdekken samen met God. Hoe meer ik mijn identiteit in Hem vind, hoe meer ik me zeker van mezelf begin te voelen.

Wat ik ook nog wil noemen zijn de lessen die we van Hermund Haland hebben gehad over het beïnvloeden van maatschappelijke kringen waarin je je bevindt. Hermund heeft gesproken over het evangelie van het Kruis en het evangelie van het Koninkrijk. We zijn geroepen om gered te worden, maar ook om Zijn koninkrijk op te bouwen door de verschillende sociale kringen waarin we ons als Christenen bevinden te beïnvloeden. Ik ben hier erg enthousiast over en wil er graag verder in duiken, het “OT Template” van Linda L. Cope staat op mijn lijstje! Hoe kunnen we onze maatschappij bouwen op de principes van Gods koninkrijk?

En nu? Nog maar 2,5 week te gaan! Ik zal 15 December thuis komen en waarschijnlijk 26 december vertrekken naar Australië. Ik begin me langzaam te oriënteren op naar huis gaan en ik richt me ook weer op het klaarmaken voor de komende periode in Australië, waar ik de volgende Sport DTS ga leiden in Brisbane. Bid alsjeblieft voor ons, dat we deze school succesvol en vol kracht kunnen afronden en dat we allemaal klaar zijn voor de komende periode. Maar bid ook dat we niets missen van de laatste dingen die God ons wil tonen en in ons wil doen.

Zwitserland: worstelingen en celebratie.

Alexander Blom — Mon, 14 Nov 2011 17:50:09 +0000

Vanuit Polen hadden we een 24 uur lange busrit door Tsjechië, Duitsland, stukje Oostenrijk met eindbestemming Britigny in Zwisterland. Toen ik aankwam in mijn kamer was er een welkom kaartje met een woord voor de week, die voor mij persoonlijk bedoeld was. Met deze strekking: zij die hun ogen op Hem richten zullen hun kracht vernieuwen. Ik heb dit inderdaad mogen ervaren, maar niet na de nodige worstelingen.

Tom Bloomer, de provoost van de Universiteit van de Naties, gaf een paar dagen les en daagde ons uit om ons denken beïnvloed door de vele factoren om ons heen naast de bijbel te leggen. God had weer mijn totale aandacht en ik mocht alles weer loslaten en mij gewoon op Hem richten. Veel dingen die ik dacht en geloofde werd bevraagd.

Er zijn 2 reacties de we kunnen hebben als God ons benadert en tot ons spreekt:

Zecharia: Hoe kan ik hier zeker van zijn?

Maria: Hoe zal dit gebeuren?

Zecharia betwijfelde of de woorden van God waar zouden kunnen worden. Maria betwijfelde dat niet, maar vroeg om begrip. Dit kreeg ze uiteindelijk niet, maar ze had haar begrip onder de Heerschappij van Jezus.

Ik heb deze week daarmee mogen worstelen en mijn vertrouwen meer in Hem mogen stellen.

Daarnaast hadden we twee avonden van celebraties met Nations to Nations. Het waren twee geweldige avonden waarin we God prezen voor wie Hij is. We hadden een speciale gast die met ons deelde op die avonden, genaamd Benny Prasad. God vertelde Benny in 2002 dat hij naar alle landen van de wereld zal reizen om zijn getuigenis te delen, het evangelie te brengen en met zijn muziek zal optreden. Als een man van India is dat zo goed als onmogelijk, maar Gods woord tot Benny is uitgekomen toen hij optrad in Pakistan, het laatste land waardoor hij een nieuw record maakte. Hij is naar de meeste onbereikbare landen geweest als Noord Korea en Antartika. Hij heeft een geweldige getuigenis en heeft onze school dan ook voor een dag les gegeven over Geloof en financiën. Het kwam er weer op neer: vertrouw op Hem en Hij zal een weg maken.

Mijn gebed is dat ik altijd meer onder de indruk zal zijn van de glorie van God dan van mijn omstandigheden.

Benny Prasad on the news with his record

Polen: een boodschap van dood en hoop.

Alexander Blom — Mon, 14 Nov 2011 15:35:29 +0000

Polen was een goede tijd maar dubbele tijd. We zaten voor een week in Krakow voor lessen en om meer te zien van Europa en zo een groter hart voor Europa te krijgen.

Maar waarom was Polen dan een boodschap van dood en hoop? Op de eerste plaats heeft Europa vaker geestelijk in up en downs gezeten. We zien hierin een belangrijk principe die het evangelie brengt: een boodschap van ´dead and resurrection´! Resurrection volgt altijd de dood zoals Jezus met Zijn leven heeft laten zien… de vraag is hoe ver we als samenleving moeten zinken om onze ogen geopend te krijgen zodat we Zijn uit strekkende arm weer vast grijpen.

Foto made by Kerry Hovde

Er was ook een boodschap van dood, omdat we een bezoek hebben gebracht aan Auswitch… Het was zeer indrukwekkend om na alles wat ik gehoord, gelezen en gezien heb nu echt daar te zijn. Het was zeker een bezoek dat mij lang bij zal blijven. Wat me vooral trof is wat de mensheid in staat is elkaar aan te doen… In dit geval de Duitsers, maar niemand van ons gaat vrijuit en valt tekort voor God. Een statement ´Those who cannot remember the past are condemned to repeat it´ van George Santayana. Het is belangrijk om te weten wat voor fouten we hebben gemaakt om ze niet weer te begaan…

De lessen waren gefaciliteerd in een Baptist Gemeente, wat mij meteen brengt bij de eerste bemoediging die ik in Polen heb ontvangen. Het was een mooie gelegenheid om meer van de Poolse cultuur te proeven dan ik zover heb gedaan in Nederland waar we een verkeerd beeld krijgen van Polen. Verkeerd in de zin dat ze een slechte indruk op ons maken in Nederland, en verkeerd in de zin dat de Polen vele goede kanten hebben die we niet vaak zien in Nederland. Een van de grote bemoedigingen die ik heb mogen ontvangen is toen ik onderdeel was van een studenten ontmoeting in een Katholieke Kerk. We hadden een lange en aardig uitbundige worship met daarna een korte preek van een van mijn stafleden, Paul Groenewege, die YWAM Polen vertegenwoordigd. Het was een geweldige eye-opener voor mij om voor het eerst om samen met katholieke studenten God te aanbidden en te prijzen! Bemoedigend! En dat is natuurlijk maar een zegen van de vele die de Polen ons kunnen brengen.

En er is meer dat mij hoop heeft gebracht. De boodschap van Jeff Fountain van de die week kwam erop neer dat er hoop is voor Europa. Het lijkt erop dat Europa verder en verder weg van God raakt en we hebben daar veel aanwijzingen voor. Maar er zijn ook aanwijzingen dat er hoop is voor Europa! En als we kijken in de geschiedenis zien we niet alleen dood maar ook hoop! Er waren altijd kleine groepen mensen die vast hielden aan God en Hem alleen volgden. We mogen trouw zijn aan God en Hem vertrouwen dat Hij een weg zal maken wanneer we samen met Hem een verschil willen maken.

We zien waar we toe in staat zijn als we onze eigen verlangen volgen, dat brengt alleen maar door. Maar we hebben hoop als we Hem volgen, want Hij alleen brengt leven! Ik zet mijn vertrouwen niet op mijn hart maar op Hem. Ik wil een verschil maken en een zegen zijn.

U ook?

Het draait om Hem en Hij heeft een droom

Alexander Blom — Thu, 20 Oct 2011 14:31:24 +0000

Beste mensen!

Ik wil u graag een korte update willen geven van wat er de afgelopen weken is gebeurd, maar vooral wat God mij heeft laten zien.

Er zijn alweer 5 weken van de School of Pioneering and Leadership voorbij en zijn ontzettend goede weken geweest.

Ik leer ontzettend veel over leiderschap en pioneren van hen die ons voor zijn gegaan en nog steeds gaan in YWAM. Het is ontzettend goed om te reflecteren op het staffen van de DTS afgelopen jaar en het is goed om te zien wat ik met de volgende DTS anders kan doen. Ik ervaar ik veel groei in kennis, maar ook in mijn relatie met Hem.

Maar er zijn een paar dingen die een impact hebben gemaakt. Een paar weken geleden hadden we Al Akimof als spreker en hij vroeg ons waarom YWAM ons aantrekt. We hadden tijd om te reageren en een van de redenen die veel naar boven kwam is dat er zo ontzettend veel mogelijkheden zijn om te werken in de zending en om jonge mensen te trainen. Daarna vertelde hij een opmerking die hij van een pastor hoorde die een impact maakte op mij. De pastoor had altijd zijn jeugd gemotiveerd om naar YWAM te gaan, maar op een gegeven moment deed hij dat niet meer. Al vroeg hem waarom en de pastoor antwoordde als volgt: ´Vroeger kwamen ze altijd terug met een grote liefde voor Jezus, maar de laatste jaren kwamen ze vooral terug met een grote liefde voor zending…´ Het hield ons een spiegel voor: zijn we in de zending omdat we houden van zending en alles wat daarbij komt kijken, of omdat we van Jezus houden en we onze beste vriend willen voorstellen aan anderen?

Bam. Dat maakte een impact op mij. Ik mocht mijn hart checken en terug komen naar Hem. Ik mag dit werk doen omdat ik vol ben van liefde voor Jezus en andere mensen wil voorstellen aan Hem om Zijn glorie te zien komen op aarde als in de hemel.

Een andere statement van afgelopen week heeft ook een impact gemaakt op mij. Een belangrijk onderdeel van de school is het ontwikkelen van onze visie te ontwikkelen voor wat we willen bereiken in ons leven voor Zijn Koninkrijk. De valkuil is om een visie te ontwikkelen en om dan God te vragen om die te zegenen zodat we succesvolle ministries mogen opzetten over de hele wereld. Maar dit is niet hoe we samen met God werken… Hij heeft een plan en een droom voor deze wereld, voor elk continent en voor elk land en Hij nodigt mij uit om een onderdeel te zijn van wat Hij aan het doen is… niet andersom. Dit besef heeft mij veel vrede gegeven en heeft me laten zien dat ik Hem mag vertrouwen. Hi zal de ministries waar hij mij naartoe zal leiden door mij heen zegenen, omdat dat is wat Hij op Zijn hart heeft. Ik volg Hem en Hij zal een weg maken voor mij. (Spreuken 3:5-6)

Hier zijn een aantal gebedspunten voor de komende weken:

 Energie om zoveel mogelijk uit de lessen te krijgen.

 Dat ik tot een zegen mag zijn voor de andere studenten.

 Bescherming met het reizen van Noorwegen naar Polen, naar Zwitserland en terug naar Noorwegen.

 Speciale ontmoetingen tijdens de 2 weken van outreach.

 Blijven ontwikkelingen van relaties onder studenten als familie zijnde voor lange termijn.

Zoals u kunt lezen gaan we de komende 2 weken reizen naar Polen en Zwitserland om daar les te krijgen en een groter hart voor Europa te krijgen.

Dank u wel voor uw gebeden!

Blessings,

Alexander

Smaak naar meer!

Alexander Blom — Sun, 02 Oct 2011 20:23:49 +0000

Hallo daar!

De eerste twee weken van de school zit er al weer op en het smaakt naar meer! Ik zal u proberen een goed beeld te geven van wat er hier afspeelt.

De visie voor de school is om ons te trainen om ministries te starten en op te bouwen die ´sustainable´zijn. Dit betekent dat het niet afhangt van vele factoren, maar stabiel lis. Een voorbeeld is dat als een leider een ministrie verlaat het vaak in elkaar stort en dood bloedt. Ook worden we getraind om ministries te starten die uit zichzelf voortplanten, ´multiplication´. Er zijn vele haken en ogen die hierbij om de hoek komen kijken. Daarom worden we geen methodes en strategies aangeleerd, ook al krijgen we daar ook veel voorbeelden van, maar gaat het om de principes en de doelen daar achter. Als je de juiste principes hebt en de juiste doelen kan stellen kan je waar dan ook en hoe dan ook een succesvolle ministrie opstarten en doorgeven.

Deze school is meer academisch of schools dan ik gewend ben in JMEO en ik geniet daar ontzettend van. We lezen veel artikelen, boeken, krijgen achtergrond informatie, geschiedenislessen en krijgen goede lessen over verschillende aspecten van leiderschap en poineren. We worden veel uitgedaagd en het doel is niet om informatie te kunnen repeteren maar om meteen te leren hoe deze principes en lessen praktisch te maken in onze levens en ministries.

We krijgen voor 12 weken elke week een andere leraar. Zo hebben we de eerste week Darlene Cunningham, oprichter van JMEO, en de tweede week Carmelita Clark, hoofd van JMEO Centraal Europa. De komende weken krijgen we helden en oude legenden van JMEO Europa die veel hebben betekend en nog veel betekenen voor JMEO en Gods Koninkrijk in Europa en verder rond de wereld.

Het is geweldig om zo te leren van de fouten en de successen van ervaren pioneers en leiders in JMEO. Het is zeer inspirerend om hen te mogen leren kennen en van het te leren.

Een van de belangrijkste aspecten in de school is het vormen van je visie en doelen voor korte termijn en lange termijn. Ik ben hier al veel mee bezig geweest en veel voor gebeden. Ik weet dat ik met twee dingen betrokken wil zijn in mijn leven en daar voor wil leven. Mijn passie is om het evangelie te verkondigen over de hele wereld, maar ik zie dat ik dat alleen niet kan, maar God is mijn focus meer en meer op Europa aan het zetten. Mijn andere passie is om het westerse lichaam van Christus vol vuur te zien voor God, elkaar en de wereld. Relevant voor elke generatie en waard om voor te sterven… zoals Jezus deed. Ik ben uitgedaagd door mijn staf om dit meer specifiek te maken en heb hierover veel gebeden. God heeft veel tot mij gesproken hiervoor, maar Hij heeft mij vooral op het hart gedrukt om Hem te vertrouwen. Ik lees in de bijbel dat Paulus een grote visie had, het bereiken van elke heiden, maar dat God hem hierbij stap bij stap leidde. Ook zie ik dit bij de ´helden´ van JMEO. Veel visie maar God neemt hen stap bij stap bij de hand. Zo leren we telkens weer om Hem te blijven vertrouwen en onze ogen op Hem gericht te houden.

Wat meer informatie buiten de school om is waarschijnlijk leuk om te horen. We zitten op een grote erf met veel goed onderhouden gebouwen dat vroeger een boerderij was. Een DTS loopt op hetzelfde moment dus het is leuk meer jongen mensen hier rond te zien lopen. Ik deel mijn kamer met een andere Noorse jongen wat een luxe is in JMEO. We hebben 4 maaltijden per dag… naast ontbijt, lunch en diner hebben we ´supper´. Maar gelukkig voetballen we ontzettend veel, meer dan tijdens de Sport DTS… We zijn met 22 studenten vanuit 9 verschillende nationaliteiten. De leeftijd ligt tussen 20 en 50… De meeste zijn tussen 20 en 30 jaar. We hebben ervaren pioneers en leiders als staf die ons begeleiden, 5 in totaal.

Dit was een klein overzicht van de start van dit nieuwe avontuur! Ik ervaar dat ik een seizoen ben in mijn leven van groei en ontwikkeling en dat ik hiervan mag genieten.

Let´s see what God has in store for all of us!

Cheers en God blessings!

Een nieuw avontuur voor de boeg!

Alexander Blom — Wed, 14 Sep 2011 11:19:22 +0000

Hallo daar!

En het is nu echt weer bijna zover! Ik heb 2 ongelooflijk goede weken achter de rug thuis. Het was goed om weer bij te praten met mijn ouders, familie, vrienden, TFC en gemeente.

Ik heb vooral genoten van de openheid die er was tussen mij en mijn ouders. Ik heb daar veel goed advies kunnen krijgen en gewoon genoten van het gezelschap.

Ook de ontmoeting met de TFC was heel goed. Lekker bij kunnen praten en veel vragen hebben kunnen beantwoorden. Ik voelde me tijdens, en nu natuurlijk nog, zo ontzettend gezegend met zo’n toffe groep die om mij heen staat, voor mij bidt en mij advies geeft. Halleluja!

Afgelopen zondag in de gemeente geweest was als thuis komen. Geweldig om veel mensen weer te zien en hier en daar ook wat nieuwe gezichten. Het was natuurlijk extra speciaal omdat mijn broertje Michiel gedoopt werd en het betekende ontzettend veel voor mij dat ik daar bij mocht zijn. Ik deelde in de gemeente dat het een van mijn grootste worstelingen was om hem thuis achter te laten. Maar God sprak tot mij dat ik Hem moest vertrouwen, dat Michiel zijn weg met God wel zou vinden. En om dan nu met de doop, de daad van gehoorzaamheid en toewijding aan God, erbij te mogen zijn was echt een hele grote getuigenis voor mij. Wat ook mij bemoedigd voor de toekomst, ik mag Hem vertrouwen en mijn leven in Zijn sterke handen leggen, Hij zorgt zo ook voor mij en voor u. Ik heb ook mogen spreken in de gemeente afgelopen zondag en daarbij wat dingen mogen vertellen over de afgelopen 8 maanden. Daar heb ik ontzettend van mogen genieten.

En nu staat er weer een nieuw avontuur voor de boeg: School van Pionieren en Leiderschap! Ik ga 3 maanden naar Grimerud, Noorwegen op een YWAM Basis om die cursus te volgen. Ik zie er ontzettend naar uit en weet dat God mij veel nieuwe principes gaat leren. Ik voel mij meer en meer geroepen tot Europa, leiderschap en het pionieren van nieuwe minstries en kerken. Ik ben benieuwd hoe dit samen met God zich allemaal zal gaan vorm geven in de toekomst. Ik weet dat het belangrijkste is om op Hem alleen gericht te zijn en samen met Hem er tegen aan te gaan.

Waar God mij vooral in heeft uitgedaagd, door mensen om mij heen, is om open te zijn naar mijn leiders in YWAM over wat mijn visie is voor mijn leven in de toekomst. Dit zie ik als een mooie uitdaging en een belangrijk eigenschap van een leider. Graag uw gebed dat ik dit in alle wijsheid en liefde mag doen.

Bedankt voor uw steun, gebeden en gedachten aan mij de afgelopen 8 maanden. Ik ben er ontzettend door bemoedigd en versterkt. Dank u wel!

Cheers en blessings!

ps. Ik heb wat nieuwe foto’s geupload van de afgelopen 8 maanden mocht u geïnteresseerd zijn!

What happened in my life the last 7 months? & Update outreach & future….

Alexander Blom — Sun, 14 Aug 2011 07:42:15 +0000

Hallo allemaal!

Hier is een update van mijzelf! Mijn excuses voor diegenen die geen engels konden lezen en daardoor geen idee hadden wat er allemaal gebeurde. Ik ben enthousiast om jullie een nieuwsbrief te schrijven met mijn eigen vingers… en om te vertellen wat God heeft gedaan de afgelopen 7 maanden en meer…

De DTS eindigde vrijdag 12 augustus en ze zijn bijna allemaal op weg naar huis… Aan de ene kant ben ik super enthousiast voor hen om in een nieuw seizoen in hun leven te stappen, aan de andere kant is het moeilijk om hen te zien vertrekken na 6 maanden intens met hen te hebben opgetrokken en staande naast hen, hen heb te zien groeien. Een goede tijd om terug te kijken om te zien wat God heeft gedaan de afgelopen 7 maanden in mij en door mij heen.

Outreach is een super goede tijd geweest. De eerste 2 weken waren we in Queenstown, New Zealand, en hebben we voor veel straatevangelisatie gedaan. We hadden worship op straat, deelden bijbelteksten of we vroegen God voor een specifiek woord voor iemand en dit was een mooie tijd van groei voor ons door uit te stappen in geloof en vertrouwen. We hebben hierin ervaren dat God met ons was en dat God door ons heen veel mensen heeft aangeraakt.

We werkten ook samen met een plaatselijke kerk en deden daar gratis kapperbeurten voor anderhalve week, sinds we 2 professionals met ons hadden. Dit was een super mooie ministrie door de mensen daar te dienen (kapper is daar super super duur!) en makkelijk om in gesprek te raken met ze. Er waren veel gesprekken en we hebben voor aantal mensen kunnen bidden.

Een ander hoogtepunt was een jeugdgroep die we mochten doen. We gingen langs (bijna) alle kerken in Queenstown om te laten weten dat we er waren, of ze met ons mee wilden of dat wij met hen mee konden. Zo kregen we op een dag een telefoontje en werden we gevraagd om een jeugdgroep te faciliteren voor Leger des Heils. Natuurlijk deden we dit en het was een ongelooflijk krachtige tijd. We deden een skit, getuigenissen en discussie in kleine groepen en eindigden met worship. We hebben voor hen allemaal kunnen bidden en ze waren allemaal aangeraakt en bemoedigd.

Daarna begon het grote avontuur in Australia! We zijn naar 7 countrytowns geweest en hebben veel verschillende ministries georganiseerd of aan meegedaan. Sporttournament voor kerken, Religiouse klassen in scholen, ontbijtgroepen in scholen, jeugdgroepen, kerkdiensten, sportkampen voor jeugd tijdens vakantie en weer op de straat evangeliseren.

We hebben dus vooral met kerken en scholen gewerkt, wat geweldig was. Het was een privilige om met zoveel kinderen en jeugd te werken en om hen te laten zien dat er meer is dan de wereld hen aanbiedt door onze getuingenissen met hen te delen. Het was een krachtige ministrie sinds alle kids naar op ons keken, oudere jongeren vanover de hele wereld.

We hadden een opblaasbare voetbalveld met ons die we gebruikten voor de sportministries. Dit werkte super goed, de kinderen en de jeugd kwamen er opaf rennen en they loved it!

De outreach was een groot succes, sinds we veel kinderen, jeugd en kerken kunnen hebben bemoedigen en er veel deuren zijn geopened voor YWAM Brisbane om meer teams te sturen naar die plekken. Het belangrijkste doel dat we hadden was elke contact die we hadden te dienen en hen bemoedigd achter laten. We kunnen zeker zeggen dat God ons daarvoor gebruikt heeft. Vele tranen gezien, veel bemoedigen ook ontvangen! Prijs God!

Er zijn veel mooie verhalen wat God heeft gedaan, maar dit is een klein overzicht.

God heeft me deze maanden ontzettend veel geleerd over leiderschap. Twee openbaringen die God mij gegeven heeft en mijn leiderschap heeft verandert gedurende afgelopen 7 maanden.

Numbero 1. Waar ik het meeste mee worstelde was mijn zelfvertrouwen. Het is makkelijk om jezelf constant te vergelijken met andere stafleden op de basis en vooral diegenen die dezelfde DTS leiden. Het was een proces om dat los te laten en mijzelf helemaal te richten op Jezus en niet op de mensen om mij heen. Ik zie nu dat er tussen nederigheid en zelfvertrouwen weinig verschil is. Het is weten wie je bent, niets meer en niets minder, en dat uit te leven.

Door dit heb ik ook veel geleerd over mijn leiderschapsstijl en hoe God dat wil gebruiken.

Een van mijn sterkere kanten van mijn leiderschap is dat ik mijn studenten veel uitdaag en ik hen de mogelijkheden geef om uit te stappen in hun sterke kanten, giften en talenten.

Ik ben niet iemand waarnaar je toe gaat voor comfort en een zoet woord. Ik ben iemand die je zegt hoe het is; wat geweldig is en inspirerend voor anderen, en wat minder geweldig en inspirerend voor anderen.

Mijn co-leider voor outreach was het tegenovergestelde wat ons een goed team maakte.

Numbero 2. It´s all about God. It´s not about you. It´s not about me. He is the Lord, the King. We´re His servants. Het is zo een vrijheid om dit niet alleen te weten, maar om dit geopenbaard te hebben door God en dit uit te leven! Het gaat samen met mijn zelfvertrouwen; weten wie ik ben. Het is zo makkelijk om dit te weten, maar het is veel moeilijker om dit echt uit te leven. In alles wat ik doe, doe ik dit voor GODS Naam en ZIJN Koninkrijk of voor mijn eigen naam en ´koninkrijkje´?

Sinds God mij deze openbaringen heeft gegeven is mijn leiderschap en ministries meer vrucht gaan dragen.

Een goed voorbeeld van tijdens de outreach. We gingen een jeugdgroep leiden en in de tijd van gebed in de voorbereidingen kregen we dat ik een van de getuigenissen zou delen. Ik kreeg in de tijd van gebed een sterke indruk en gevoel dat het een krachtige tijd zou worden en God van plan was om levens aan te raken die avond. Het delen van de getuigenissen ging goed, maar het ging vooral om mijn hart en de harten van mijn teamleden. Het was niet om een goede getuigenis te delen en zo een goede indruk te maken, maar dat God de jongeren daar wilde aanraken en dat Hij mij daarvoor wilde gebruiken. We deden na het delen van de getuigenissen een oproep voor de jongeren als ze hun leven wilden geven aan Jezus en ongeveer 6 a 7 jongeren kwamen naar voren. Wauw!

God heeft ook veel over mijn toekomst tot mij gesproken. Ik heb meer en meer een hart voor Europa gekregen, voor de kerk en de ministries. Hoe dit precies eruit gaat zien is nog de vraag, maar God heeft me meer en meer richting gegeven door tot mij persoonlijk te spreken en door andere mensen heen.

Wat het plan is, is om een school in Noorwegen te gaan doen met YWAM, een secondary school; School of Leadership and Pioneering. Dit was een lang proces, maar God heeft tot zo ver het telkens weer bevestigd en ik ben aangenomen voor de school. De school is van 17 september tot 15 december en is gericht op ministries starten in Europa met teams. De school wil jonge leiders trainen om ministries te starten in Europa.

Vragen of comments hierover, mail me op alblom@gmail.com of reageer op de site.

Bedankt voor al uw steun de afgelopen maanden! Ik weet dat het krachtig was en mij en mijn team ontzettend heeft geholpen. Zeer gewaardeerd, dankuwel!

Aan Hem alle eer wat er de afgelopen maanden in mijn leven is gebeurd, en zonder Hem zou ik hier niet zijn.

Cheers and blesssings!